Belasting

Onder belastingen moet worden verstaan een gedwongen betaling aan de overheid, waar geen individuele prestatie van die overheid tegenover staat, en die wordt geheven uit kracht van een wet (legaliteitsbeginsel). Wanneer tegenover de betaling wel een prestatie van de overheid staat, dan spreekt men over een retributie.

Hoewel niemand graag belasting betaalt, heeft belastingheffing wel degelijk een functie. Belasting betalen is als zodanig niet bedoeld als straf.

Velen zijn van mening dat zonder belastingheffing van een geordende samenleving geen sprake kan zijn. Het betalen van belasting is volgens hen in wezen dan ook in het (welbegrepen) eigenbelang van de burger. Slechts de mate waarin de burger aan belastingheffing wordt onderworpen is in die zin voor discussie vatbaar.

Naarmate door belastingheffing meer geld naar de overheid toevloeit, neemt de invloed van die overheid op de samenleving toe en omgekeerd.

De belangrijkste functie van belasting is dan ook de budgettaire functie. Deze functie houdt in dat de opbrengst van de heffing is bedoeld voor het financieren van collectieve goederen en diensten waarvan politiek bepaald wordt dat zij algemeen toegankelijk moeten zijn. Men neemt dan aan, dat deze functies in andere gevallen niet in voldoende mate, of in algemene zin, beschikbaar zouden zijn.

Hierbij kan worden gedacht aan zaken als rechtspraak, politie, het wegennet, bijstand, zorg, subsidies, kunst en cultuur.

Belastingheffing heeft daarnaast een instrumentele functie. Dit houdt in dat de overheid met de belastingheffing nevendoeleinden voor ogen heeft. Hierbij kan worden gedacht aan een wijziging van de inkomensverdeling (verdelingsfunctie), een bescherming van nationale bedrijvigheid (allocatiefunctie), en het beïnvloeden van conjunctuurbeleid (stabilisatiefunctie).

Er bestaan nogal wat scholen van economische theorieën. De twee belangrijksten die zich blijvend hebben weten te manifesteren zijn zij die dit gunstig beoordelen (Keynes, overheid in het algemeen sinds de jaren 30), en de kritikasters van deze functies (Libertarisme, Murray Rothbard, Ludwig von Mises).

De instrumentele functie van belastingheffing is in de tweede helft van de 20e eeuw sterk toegenomen. Zij veronderstelt overigens de mogelijkheid voor de overheid om de gevolgen van de belastingheffing te analyseren en dat er een sterke correlatie is tussen gewenste ontwikkeling en instrument.

Gezien de ontwikkeling van belastingheffing in de laatste 100 jaar wordt duidelijk dat de instrumentele functie de budgettaire functie ondermijnt door reallocatie van zowel arbeid als goederen en diensten ter compensatie van de instrumentele functie. Dit gedrag is semi-chaotisch van karakter. Het is een grote stimulans tot de voortdurende trend naar offshoring die we in het Westen waarnemen.

Bron: Wikipedia
Links




J
Q
Y
Z
0